seni düşünürken KAPILDIĞIM BOŞLUK DUYGUSU ve gözümü açtığımda gerçekten boşlukta olduğum yerler...
derinlik boşluğun mu yoksa boşluk çok yüzeysel bir yer mi ?
canımı acıtan; sensiz kopuk ruhumun, omurgasız bir hayvan gibi yerlerde sürünmesi ama hala utanmadan yaşamaya devam etmesi(!)
gerçekten kalbime yol göstericek birilerine ihtiyacım vardı,seninle aldattığım YALNIZLIĞIMIN acısını bukadar net çıkarabileceğini düşünmemiştim, yakınımda olan yıldızlar ve aramızdaki mesafeler kurtulamadığım bir depresiflik ve BOŞLUK...
NANKÖRLÜK etmedim ,konuşamadım ,seni anlatamadım ve kendimide sana anlatamadım soruları olmayan aptal ve mantıksız bir bulmaca gibiydim çözülmeye müsait olmayan hatlarım çekti, belkide zamanla açılıyordu sana gelen yollarım ama yapamadım tıpkı seni bırakıp gidemediğim gibi YALNIZLIĞIMIDA TERK EDEMEDİM
KAYBETTİĞİM NE PEKİ GERÇEKTEN NE KAYBETMİŞ OLABİLİRİM ?
Şimdi hiç birşeyi kaybetmedim tabiki diye eskisi gibi mutlulukla kahkaha atabilirdim ama ne yazıkkİ ben seninle ve sensiz ZAMANI KAYBETTİM geriye alamayacağım koca bir zamanı!!! daha güzel yenilmek için başlayabileceğim bir oyun kurmak istemiyorum artık hayal dünyamda ve yalnızca terk edemediğim ütopik yalnızlığımda onu artık başkalarıyla aldatmadan yaşamak İSTİYORUM....
Üye Giriş
